Monkeyrockworld

We vertrokken Matteo Tricarico in India, tijdens zijn reizen voor Hulp Odissey in Azië naar Europa ... na een korte stint in Dubai, Matteo is nu in Iran, een fascinerend land vol cultuur, woestijnen en zeer gastvrije mensen ...

Alvorens te beginnen met deze reis, las ik op het internet dagboeken van andere fietsers die door Iran reisde in de afgelopen tien jaar en hun woorden stelde me gerust, omdat ze allemaal vol lof over de vriendelijkheid, gastvrijheid en vriendelijkheid van de Iraanse bevolking. Tot nu toe, maar ik ben er vrij zeker van dat ik niet mijn gedachten te veranderen, ik kan meedoen in de verheerlijking van deze functies van de Iraniërs. In de laatste achttien maanden van reizen kon ik herinner honderden voorbeelden van mensen vriendelijkheid en hoffelijkheid, ongeacht het land waar ik was, ik geloof dat in het geval van Iran de "verrassing" is te wijten aan negatieve beeld dat de westerse media geven van deze land. Het lijkt niet mogelijk dat de burgers van een anti-westerse en traditionalistische islamitische theocratie, waar de sharia de wet van de referentie, kan warme, vriendelijke en zelfs expansieve zijn naar West-reizigers, die zouden moeten zijn "ongelovigen" proberen te corrumperen de lokale jeugd. De verrassing voor zo open en sympathieke mensen tegenover vreemdelingen te vinden, is het resultaat van bias, in combinatie met de vooroordelen, die afkomstig is van Amerikaanse propaganda, die graag aan de westerling regeert dit land dat, onder andere, is een grote producenten van olie en aardgas en daarom is het te worden ontdaan van deze natuurlijke rijkdom ... (more ...)

Mijn verbinding met Daniele begonnen willekeurig via internet als een paar weken voor het aanbreken van mijn Chinese leer avontuur, werd ik googlen en onderzoeken over Punk in China. Zijn blog "Secondo Me" was het eerste zoekresultaat, en hij was de eerste die me een paar willekeurige dingen over het leven in Beijing en Noord-Oost China.

Bijna drie jaren gingen voorbij, ik en Daniele de kans om meerdere keren te ontmoeten over verschillende soorten heerlijke bei Cang had, te bespreken verschillende onderwerpen, en proeven van verschillende soorten long smelten Chinese alcohol. Sinds de eerste keer, ik werd gevangen genomen door de mentale intensiteit van deze uit het gewone karakter, op dit moment een promovendus in de prestigieuze People's University in Beijing, schrijver en wetenschappelijke uitgeverij vermomd voor een cheap ass punk met gaten in zijn hemd en schoenen en een voorliefde voor goedkope, vette straat eten. In drie woorden, mijn soort man.

Sindsdien heb ik al een fervent gebruiker van zijn uitstekende blogs en hebben geprobeerd om contact te houden zo veel als ik kon door de jaren heen ... en uiteindelijk besloten om te laten zien hoeveel u kunt leren van deze man sturen hem een ​​paar intense vragen. In het belang van internet communicatie kort te houden, hebben we niet bezighouden met het schrijven van een encyclopedie, maar wat volgt verdient om te worden getatoeëerd op je hersenen met psychedelische inkt. Geniet van. (more ...)

MM-Je reisde met je vrouw gekocht, en ze lijkt alsof ze is heel koel in de crash, waar, eten wat, neem de langste en meest oncomfortabele busritten, enz. Iemand die zegt dat je heel veel geluk als een man, maar wat is de echte waarheid ? Zijn vrouwen geschikt voor de harde weg, de harde manier?

Paolo-Iemand zei: "als je van me houdt, je het doet!"
Nou ja, niet alle meisjes zijn in staat om te reizen zoals ik deed. In deze jaren heb ik heel wat ervaringen met vrouwelijke reizigers, maar ik ben ze kwijt op de weg, want het is niet gemakkelijk om het "beest trips" te volgen.
Tenslotte heb ik ontmoet Valeria, die eindelijk won de reality show 'het beest tripmaitrop "
(More ...)

Paolo Iannamico, beter bekend in de reiswereld als PaoloTripmaitrop, of "viaggiabbestia" is de tweede persoon die ik wilde interviewen. Zijn briljante website Paolotripmaitrop was een bron van inspiratie en toen we eindelijk ontmoet in Kuala Lumpur iets meer dan een maand geleden, vond ik hem om precies te zijn op mijn zelfde golf lengte.

Na veel gereisd door Australië en Azië met een avontuurlijke tocht van West-Afrika onder zijn riem ook Paolo is dat soort avontuur alleen dat je niet zou heel makkelijk zijn er in Khao San Road cafes of de stranden van Phuket, iemand die moedig genoeg zijn om te nemen een boot van Thailand naar India en kink in de kabel wandelen in de Great Sandy Desert van Australië, zonder een druppel water in een tijd waarin dit soort avontuur niet gecommercialiseerd werden over het hele internet en gemakkelijk ingehaald door een gewone john.

Zijn motto is "hoe minder je uitgeeft, hoe meer je reist 'en ik kan 100% gewoon mee eens ... (more ...)

Een paar maanden geleden werd ik het maken van pizza's in Australië, een van de vele stront banen moest ik geld op te halen, terwijl op de weg. Darwin heeft een grote Aziatische gemeenschap, en heel vaak waar ik voor werkte en ze te observeren komen in het restaurant: Indonesische vrouwen getrouwd met Australische mannen, een Indiase arts die hield pizza heel erg, Papoea mensen die totaal het leven achtergelaten in de meest woeste land de wereld en, natuurlijk, Chinees. Mijn favoriete soort. Waarom? Ik weet het niet. Ik ben gewoon altijd al gefascineerd door deze functies, die amandelvormige ogen, die bewegingen. En het was heel raar na een jaar in China, een Maleisische Chinese vriendin en een basiskennis van de taal, zie ze bijna perfect geïntegreerd in de Australische samenleving. (more ...)

Ja, ik weet het, het is helemaal gay om een ​​foto van jezelf met je vriendin als een post beeld, maar ik ben eigenlijk heel blij om terug thuis te zijn. Mijn tweede thuis, wat het ook betekent, deze plek in Penang staat het is zeker een welkome een voor mij. En voel ik me thuis. Zes maanden van de Australische avonturen en werk, ik dacht dat ik misschien langer wilde blijven maar ik kwam er, ongeacht zijn een fatsoenlijk land, Australië is niet voor mij. Te makkelijk, te Engels / westers georiënteerde, te stil voor mij. Wat ik vooral miste was Aziatische chaos en schoonheid, de culturele verschillen, mijn eigen strijd voor begrip, het cruisen rond op half-kapotte motoren, de onveiligheid, het feit dat ik probeer te begrijpen, en ik niet. Het is allemaal mooi. En ze is natuurlijk ook mooi, zoals je kunt zien. (more ...)

Ik heb eindelijk de kans gehad om eruit te komen van Darwin voor een zeer goed verdiende vrije dag naar Litchfield National Park, op slechts een uur rijden ten zuiden te verkennen. Terwijl ik reed op de snelweg, langs grote monotone vlakten, zanderige rode wegen en indrukwekkende termietenheuvels voortkomend uit de grond als vreemde tumoren, al die reizen gevoelens had ik voor twee maanden lang loerde terug in mijn ziel, en als Hendrix zet het een keer, serieus: "Ik weet wat ik wil, maar ik weet het gewoon niet!". (more ...)